Posts

Showing posts from December, 2016

मोदीजींच्या भाषणातले मुद्दे !

मोदीजींच्या भाषणातले मुद्दे ! दि. ३१ डिसेंबर २०१६ : सायं १९ : ३० ते २० : १४  ... १. देश शुद्धी यज्ञाकडे जातोय. २. लोकांना वाईट काळ सहन करावा लागत होता. पण वाईटावर विजय मिळवण्यासाठी देश लढला ! प्रत्येक भारतीय चांगल्यासाठी प्रयत्नशील आहे. इतिहासात पहिल्यांदाच जनता आणि सरकार एकत्र आहेत. ३. लवकरात लवकर बँक सामान्य स्थितीत येण्यासाठी प्रयत्न करणार.  ४. १०००-५०० च्या नोटा काळ्याबाजारात, parallel economy मध्ये जास्त होत्या. ज्यामुळे महागाई वाढली. ते संतुलन ठेवण्यासाठी हा निर्णय. भारताच्या समकक्ष अर्थव्यवस्थेत सुद्धा इतका पैसा नाही. ५. मोदींकडून नागरीकांचं भरभरुन कौतुक. जर शास्त्रीजी, जे पी असते तर त्यांचे भरभरून आशिर्वाद मिळाले असते. ६. फक्त २४ लाख लोकं १o लाखापेक्षा जास्त उत्पन्न आहे हे प्रामाणिकपणे स्विकारतात. पण चतुराईने भ्रष्ट्राचार करणाऱ्यांचे रस्ते बंद. ७. बँक कर्मचाऱ्यांचं, पोस्ट ऑफीसच्या लोकांचं कौतूक. पण त्यातही काळाबाजार करणाऱ्यांना सोडणार नाही. बँकांना आवाहन. गरीब कल्याण वर्षात गरीब आणि मध्यमवर्गासाठी धोरणं आखा.  ८. योजना १ : प्र. आ. यो. अंतर्गत मध्यमवर्गासा

सजल नयन नीत धार बरसती

अजित कडकडे समोर गात असावे... त्या मैफीलीत त्यांना "सजल नयन नीत धार" ची फर्माईश करावी... त्यांनी ती स्विकारावी आणि, षडज् लाऊन, आलाप घेत - मखमली आवाजात "सजsल नयनs नीsतs धाssर बरसती..." सुरु करावं... ... ऐकणाऱ्याचे कान - गाणाऱ्याचा गळा तृप्त व्हावा... त्यांना वन्समोअर द्यावा... आणि "वीणेचे स्वर अबोल झाले..." पासून पुन्हा त्या स्वर्गात रममाण व्हावं... ... ही इच्छा पूर्ण होण्यासाठी सात जन्माची पुण्य हवी... :-) :-) #इच्छा #ख्वाब वगैरे

Yeshu Christ

Image
येशूचा जन्म ही त्याकाळातली अतिशय महत्वाची घटना होती. आपला कृष्ण जसा ‘माणूस’ म्हणून ‘आपला’ वाटतो, तसाच येशूही त्याच्या आयुष्यातल्या मानवी दु:खांमुळे ‘आपला’ वाटतो.. एकाचा जन्म कारावासात झाला, दुसऱ्याचा गोठ्यात.. दोघांच्या जीवावर राज्यकर्ते उठलेले.. दोघांनी मनुष्य समाजाला वागणुकीचे आदर्श घालून दिले. फक्त कृष्णाच्या आयुष्यात जे भरजरी रंग होते, ते येशूच्या आयुष्यात नव्हते.. तरीही, ‘प्रत्येकाला आपला क्रूस आपणच वाहून न्यायचा असतो,’ हा त्याने दिलेला मोठ्ठा धडा..! येशू ख्रिस्ताच्या जन्माआधी सगळं जगच रानटीपणाच्या आधीन होतं. मग ते कुणीही असोत. तोच हिंस्त्र रानटीपणा येशूच्या वाट्यालाही भरपूर आला. कदाचित त्यामुळेच त्याच्यातली करुणा अधिक लखलखीतपणे झळाळून उठली. येशूची धर्मस्थापना आणि त्याच्या प्रसार, प्रचाराशी मला काही घेणं नाही. तसंही ख्रिस्ती धर्मासाठी येशूपेक्षा जास्त काम त्याच्यानंतर आणि त्याच्या हयातीतही त्याच्या शिष्यांनीच जास्त केलंय. मला येशू ख्रिस्ताबद्दल जे प्रेम, माया आहे, ती ‘माणूस’ म्हणून आहे.  आज त्याचा वाढदिवस..!! त्याने ज्या करुणेचा कायम पुरस्कार केला, त्या करुणेचा स्पर्श प्रत

कट्टर हिँदूत्वईद किँवा नाताळ

ख्रीसमास, सेंटाक्लॉस या गोष्टीतून मिळणारी मज्जा महत्वाची... ते म्यूजिक, केक्स्, चॉकलेट्स, डान्स हे सगळं करण्यासाठी कुठल्याही धर्माचं, पंथाचं बंधन नाही... ... प्रत्येकच गोष्टीला विरोध नै रे भो... गुढीपाडव्याला डोक्याला फेटा बांधून श्रीखंड खाऊन ऐटीत मिरवणूकीत चालावं, तिथे अभिमान मिरवावा... तर ख्रीसमासला मस्तपैकी सेंटाची टोपी घालून केक खात  डान्स करावा... कधी कधी हाजीअलीला जाऊन समुद्राचे तुषार झेलत शांतता मिळवावी... गुरुद्वारात मिळणारा शिरा दुसरीकडे कुठे मिळेल ? आपल्याला मिळणारा आनंद महत्वाचा... श्रद्धा-अंधश्रद्धा सब झूठ... सगळे करतात म्हणून विरोध नकोच ! ... ते कुठे आपल्याला दिवाळीच्या शुभेच्छा देतात ? बरं - तुमच्या ओळखीत "ते" किती ? तुम्ही त्यांना दिवाळीला फराळाला तरी बोलावतात ? ... ख्रीश्चन मित्रांकडे जाऊन आज फूल टू मज्जा करणार... दिवसभर ! केक हादडणार, डान्स करणार, अगदी चर्चमध्ये जाऊन कॅन्डल पण लावणार...! आज तर एका सात आठ वर्षांच्या छोट्या मैत्रीणीने चार चार वेळा फोन करुन बोलावलंय... तिने ख्रिसमास ट्री वगैरे सजवलाय... भैया - सेंटाक्लॉस बनके आना, गिफ्टस् ला

सांताक्लाॅज

Image
सांताक्लाॅज  !! ख्रिसमसच्या दिवसांत एक काल्पनिक पात्र सर्वांच्या नजरेसमोर येते आणि ते म्हणजे सांताक्लाॅज होय ! लाल गोंडा असलेली टोपी , हिमासारखी शुभ्र दाढी , घेर वाढलेले पोट , पाठीवर बक्षिसांनी भरलेली झोळी व लाल रंगाचा अंगरखा घातलेले हे आजोबा लहान मुलांमध्ये तुफानी लोकप्रिय आहेत . ते आठ रेनडिअरने ओढलेल्या गाडीवर बसून येतात , मुलांनी दिलेल्या यादीप्रमाणे बक्षिसांचे वाटप करतात व कुणाला कानोकान खबर न देता गुपचूप अंधारात गडप होतात असा सर्व बच्चाकंपनीत समज आहे . जगभरातून कितीतरी लाखो करोडो पत्रे डिसेंबर महिन्यात  सांताबाबांसाठी त्यांच्या फिनलंड येथील घरच्या पत्त्यावर पाठवली जातात व लहान मुले मोठ्या आशेने रात्री आपल्या थैल्या , पिशव्या,  साॅक्स खुंटिला अडकवून सांताबाबांच्या येण्याची वाट पाहत झोपी जातात . . सांताक्लाॅज ची कल्पना कशी ऊदयास आली , ह्याची एक कथा सांगितली जाते . एकदा एका गरीब माणसाला आपल्या तीन मुलींच्या लग्नासाठी पैशाची अत्यंत चणचण भासली होती . वेळेवर पैसे मिळाले नसते तर कदाचित त्याच्या तीनही मुली वेश्याव्यवसायात ढकलल्या गेल्या असत्या. त्या वेळी निकोलस नावाच्या एका सज्जन मा

व्यवसायतल्या गोड नात्यातला अजून एक सुंदर अनुभव...

व्यवसायतल्या गोड नात्यातला अजून एक सुंदर अनुभव... ... मी व्यवसायात जवळपास प्रत्येक व्यक्तीशी व्यवसायापल्याड नातं जोडतो. त्याचे गोड अनुभव येतात. आजची गोष्ट... ... एका प्रोजेक्टच्या पेमेंटचा चेक देण्यासाठी काल क्लायंटचा फोन आला... इकडचं तिकडचं बोलून झाल्यावर.. . क्लायंट - मि. कुलकर्णी... कितना पेमेंट है आपका ? और चेक कब का करु ? मी - सर, Thirty Two Thousand आपका बिल अमाऊंट है, और ड्यू 10th January का है... क्लायंट - हमारा तो ऑलमोस्ट काम हो गया है... तो 10th January तक वेट क्यो ? . काम पूर्ण झाल्याशिवाय आणि ठरलेल्या स्लॅबशिवाय पैसे घ्यायचे नाही हे तत्व मी पाळतो... पारदर्शकता टिकवण्यासाठी... आणि सगळं सुरळीत राहतं... त्यामुळे १० जानेवारीच्या आधी पेमेंट नको हे फिक्स होतं... हे या वर्षातलं शेवटचं पेमेंट...! .. मी - सर, ऐसा करो ना, 16th January का बनाओ... नये साल ही बोहनी आपके हाथ से... क्लायंट - (हसत...) क्यो ? आपका नया साल १५ दिन बाद आता है ! मी - जी हॉं... मेरा बर्थडे है उस दिन... और कंपनी की फर्स्ट एनिवर्सरी... उस दिन पेमेंट मिलेगा तो पहला दिनही बढिया होगा... क्लायंट... :

"लग्न कधी करतोएस?"

"लग्न कधी करतोएस?" एक शाळकरी मित्र अनपेक्षित ठिकाणी भेटला आणि hi-hello झाल्याझाल्या त्याने पहिला प्रश्न हाच विचारला. काय करतोएस, कुठल्या क्षेत्रात करिअर घडवत आहेस, पुढे काय प्लॅन्स आहेत...हे काहीच नाही. सर्वप्रथम "लग्न कधी?!" हा प्रश्न. तेव्हापासून हा प्रसंग डोक्यात घट्ट बसलाय. २४-२५ वर्ष वयाच्या भारतीय/मराठी मुलामुलींमधे "लग्न" हा विषय प्रायोरिटीचा असू नये, असं अर्थातच नाही - पण "टॉप" प्रायोरिटी करिअर, आपली पॅशन, भविष्य...ह्यालाच असायला हवं. मुद्दा पैश्याचा नसून कर्तृत्वाचा आहे. ऐन उमेदीच्या काळात चहूकडे उभ्या असलेल्या संधी हुडकून काढण्यात सर्वाधिक ऊर्जा खर्च व्हायला हवी. आपली आवड-छंद-पॅशन ओळखण्यावर आणि त्यातील कौशल्य प्राप्त करण्यावर आपण भर द्यायला हवा. जे करतोय - बोलतोय, लिहितोय - ज्याची सर्वाधिक चर्चा करतोय - त्यातून सतत स्वतःत value addition व्हायला हवी. आणि हे, खरंतर, आपोआप व्हायला हवं. पण तसं घडताना दिसत नाही. "भारत हा तरुणांचा देश आहे" हे भारताचं बलस्थान नाही. जो पर्यंत तरुणांच्या priorities योग्य नसतील, तो पर्यंत अज

लाईव्ह लतादिदी

इतक्यातच, लोकल टिव्हीवर लतादिदींचा जुना लाईव्ह परफॉर्मन्स दाखवत होते... सर्फ करता करता लतादिदी कभी खुशी कभी गमचा आलाप घेतांना दिसल्या.... हात तिथेच थांबले... धडधड वाढली... . समोर हजारो लोक... पिन ड्रॉप सायलेंस... मागे दिडशेचा वाद्यवृंद-कोरस अग्रभागी लतादिदी... आणि त्यांच्या उपमा देऊ शकत नाही अश्या गळ्यातून वाहणारं गाणं... ... ते पाच मिनिट... लतामय... पुर्णपणे...  कभी खुशी कभी गम गाणं... मी सोफ्यावरुन उतरुन जमीनीवर बसलो... त्यांचा एक एक स्वर अक्षरशः अनूभवत होतो... ... लतादिदींचा आवाज ऐकला तरी त्यांच्या भेटीतले ते साडेअठरा मिनिट समोर उभे राहतात... ते साठेअठरा मिनिट मी पुन्हा पुन्हा जगतो... क्षण न क्षण... ... मी भान हरवलेला... त्या ठिकाणी जाऊन पोहचलो...  गाणं संपलं... त्याच क्षणी ताडकन उठून उभा... हात जोडलेले... डोळे भरलेले... .. लता मंगेशकर प्रत्यक्ष्य ऐकणं साधं काम नाही, टिव्हीवर बघून हे होतं... प्रत्यक्ष्य ऐकतांना स्वर्ग असेल... काही लोकं जादू करतात... - तेजस कुळकर्णी

तुमच्याकडे जर ५००० पेक्षा जास्त किमतीच्या जुन्या नोटा आहेत तर तुम्ही आज रोजी काळाबाजारी आहात...

३० डिसेंबर पर्यंत जुन्या नोटा बदलण्याची मुदत दिलेली, आता सरकारने त्यासाठीपण गोबोगा मारलीय... आता ५००० रु पेक्षा जास्त रक्कम असेल तर कारण द्या, नंतर दोन बँक ऑफीसर्स ठरवणार ते योग्य की नाही... नंतर पुढची प्रोसेस..! म्हणजे जर तुम्ही दोन महिने गर्दी नको - कमी होण्याची वाट बघत होतात, आणि निवांतपणे सरकारवर विश्वास ठेऊन असाल - अगर आप वो लेव्हलके भक्त हो... तर तुम्ही समजून घ्या, तुमची मार्रीगेलीय... ... तुमच्याकडे जर ५००० पेक्षा जास्त किमतीच्या जुन्या नोटा आहेत तर तुम्ही आज रोजी काळाबाजारी आहात... अभिनंदन ! मनःपूर्वक अभिनंदन ! . आपलीच म्याव आपलंच दुध... आपलाच बांबू... आपलीच... ... नोटीफिकेशन झेला : https://m.rbi.org.in/Scripts/NotificationUser.aspx?Id=10784&Mode=0 !..........................................! (काल्पनिक प्रसंग) नांव : तेजस विनोद कुळकर्णी अकां. नं : xxxxxxxx बँक : xxxxx बँक रक्कम : १२००० विवरण : १००० x १०, ५०० x ४ .... (स्थळ : बँक) हं... बोला - कुठून आणले पैसे ? मी : चेक मिळाला ना, याच बँकेत डिपॉजिट झाला... नंतर कॅश केला... ८ नोव्हेंबरलाच... पासबूक पण

२००० च्या नोटेतली चीप

Image
गेल्या महिन्यात चलनात आलेल्या दोन हजारच्या नोटेमध्ये ‘चीप’ बसवण्यात आली असून, पाताळात ती पुरून ठेवली तरी तिचा माग काढणे शक्य होईल, अशा वावडय़ा समाजमाध्यमांतून उठल्या. मग रिझव्‍‌र्ह बॅँकेने नोटेमध्ये असे काही नसल्याचा खुलासाही केला. गेल्या काही दिवसांत सरकार दोन हजार रुपयांच्या जेवढय़ा नोटा बाजारात आणत आहे, त्यातील बऱ्याच नोटा साठवणुकीमुळे बाजारातून गायब होत आहेत. त्या नोटा छापे घालून पकडण्याचे आणि जप्त करण्याचे प्रमाणही दिवसेंदिवस वाढते आहे.  त्यामुळे  अशा सूक्ष्म ‘चीप’ची चर्चा पुन्हा सुरू झाली. या पाश्र्वभूमीवर या छापेसत्रामागची आधुनिक व तांत्रिक बाजू विशद करणारा हा लेख... . ८ नोव्हेंबर रोजी सरकारने पाचशे आणि एक हजार रुपयांच्या नोटा रद्द केल्या. या निर्णयाचे स्वागत काही लोकांनी केले तर विरोधकांनी त्याचा निषेध केला. दोन हजारची नवीन नोट बाजारात आणणार असल्याची घोषणा रिझव्‍‌र्ह बँकेने आधीच केली होती. तेव्हा काही तरी वेगळे घडणार आहे याची पुसटशी शंका अर्थतज्ज्ञांना, पत्रकारांना आली होती आणि तसे घडलेही. मात्र आता आलेल्या अनुभवानुसार सरकार दोन हजार रुपयांच्या जेवढय़ा नोटा बाजारात आणत आहे त्य

काका - काकू - दारु आणि सात मजले...

सन्डे मॉर्निंग शेजारचे साठवर्षीय काका लंगडत लंगडत चालत होते... इतक्यातच भेटले पार्किंगमध्ये ! काका तसे धडपडे, कुठे ना कुठे धडपडत असतात, लंगडत दिसले तर आता कुठली मोहिम फत्ते करुन आले हे विचारणं क्रमप्राप्त झालंच... . - काय काका... सकाळी सकाळी कुठे निघाली स्वारी ? आणि पायाला काय झालं ? काका - मार्केटमध्ये जातोय रे ! खरेदी वगैरे करायला रविवारची.. - ठीकाय, पण पायाला काय झालं ? काका - काही नाही, दुखतोय थोडा... - कश्यामुळे ? . इतक्यात काकू अवतरल्या... काकूंच्या एकुण अवतारावरून भडकलेल्या स्पष्ट दिसत होता, त्यामुळे काकांच्या पायामागे नक्कीच काहीतरी दडलंय हे पक्कं होतं... त्या नेमकं "कश्यामूळे" या प्रश्नावर आलेल्या ! काका निघणार, तोच ... काकू - ओ ओ मी सांगते ना, कश्यामूळे ते... तुमचे पराक्रम... थांबा... . इथे सन्डे मॉर्निंगचा धमाकेदार एपीसोड मिळणार - अस्मादिक खूश ! . काका - अगं कश्याला... राहू दे ना ! काकू - असं कसं... ? पराक्रम आहे हा...  गप्प बसा... सांगते मी... काका एवढंस तोंड घेऊन बाजूला... काकू सुरु... . बघ, काल रात्री एक वाजता तुझे काका पिऊन घरी आले, बरं पित

Hopeless

- राजकीय पक्षांना जुन्या नोटा जमा करण्यावर कुठलाच टॅक्स नाही... - ८ नोव्हें आधीचा हिशोब विचारला जाणार नाही . मत १ : आणि लोकहो... अश्या प्रकारे सरकारने २००० करता रांगेत उभ्या सगळ्या लोकांना मागून बांबू दिला... ... मत २ : जेटली : वाह्यात आणि होपलेस अर्थमंत्री... या माणसाला अर्थखातं सांभाळता येत नाहीय... न झेपणारं, अकलेबाहेरचं काम मिळालंय ! - त्याला नाही तर तुला सांभाळता येईल कां रे तेजा ... ? असा प्रश्न कुणी विचारला तर उत्तर... - हो ! मला सांभाळता येईल, आणि जेटलीपेक्षा खूप चांगलं !... बोला, करतात कां मला अर्थमंत्री ? आत्ता तयार आहे ! ... मत ३ : लोकं कुणाचेच नसतात... आणि हुष्षार असतात... आपण लंब्यालंब्या सोडून लोकांना चिऊताई बनवतोय असं वाटत असेल, तर उलटं समजायचं ! बहूमत दिलं, तर आपण वाटेल तसं वागू, परत पाच वर्षांनी  येऊ... तर राहू द्या भाऊ... जेटली याच इलेक्शनला ९०००० मतांनी नापास झालाय ! २०१९ ला विचारतीलच लोकं..."क्यो भाई... कैसे हो ?" वेग्रे ! ... मत ४ : सरकारमध्ये सुरेश प्रभू, सुषमा स्वराज, मनोहर पर्रीकर, जनरल व्हि. के. यांच्यासारखे हुषार, तज्ञ आणि

संधिकालीन

दिवेलागणीला घरात जळणार्‍या गाईच्या शेणीच्या वासाने, गावात गेल्याचं असं भन्नाट फिलिंग येतं, ज्याची तुलना कशाशीच होऊ शकत नाही आणि सुमंदारमालेतील  ग्रेसच्या या ओळी तेव्हा सभोवताली गुंजारव करायला लागतात......... तिथे पर्वताच्या कपारीत जाया घराला निघे पाखरू एकटे दिठीच्या कळीची तुला वीण येताच प्राणार्त लावण्य माझे फुटे.... आपला, (संधिकालीन)

Fact

Image
This was a Common poster in hotels in 1900 in the USA. Electricity was just an unknown new facility and it's correct usage was to be taught. Just like Digital transaction for most today. Anything new .. takes time to become standard :)

Share Market

शेअरबाजारात आपला कोअर पोर्टफोलिओ तयार करावा. त्याला खरं ट्रेडिंग म्हणता येईल. असे रोजंदारीसारखं डे ट्रेडिंग करून लक्षाधीशांचे भिक्षाधीश झालेले अनेक आहेत. मार्केटमध्ये पैसे कमवायचे तर संयम हवा. उजलतपसंद लोकांची ही कामं नव्हेत. ठराविक उत्तम दहा, बारा,पंधरा कंपन्या निवडाव्या. फक्त त्याच कंपन्यांचे शेअर्स घ्यावेत. भाराभर फालतू शेअर्सना मिठी मारून बसू नये. कंपन्या निवडतांना त्यांचा नीट अभ्यास करावा. बाजारात ज्याला प्रचंड मागणी आहे, ज्या फंडामेन्टली स्ट्रॉंग आहेत, जिथे ग्रोथ आहे, अशा वेगवेगळ्या सेक्टरमधल्या कंपन्या निवडाव्या. एकाच सेक्टरमध्ये सर्व गुंतवणूक करू नये. Don't put all your eggs in one basket....  हे शेअरबाजार गुंतवणुकीचे बेसिक सूत्र आहे. शेअरबाजारात उतरण्यापूर्वी, टेक्निकल ऍनॅलिसिस स्वत: शिकून घ्यावा. काय घ्यायचं ते आपल्याला कळलं पाहिजे. कधी घ्यायचं ते ही कळलं पाहिजे. कधी विकून बाहेर पडायचं ते ही कळलं पाहीजे. टिव्हीवर कुणाचं तरी काहीतरी ऐकून कधी काही घ्यायला जाऊ नये. आपल्याकडे च्युतियांची कमी नाही. माझ्यामते फार्मा, बॅंकिंग, रिफायनरीज, इंजिनियरिंग, पॉवर अशा सेक्टरम

अहिराणी प्रांताचा इतिहास

अहिराणी भाषा हि खान्देशातील प्रमुख भाषा आहे. हि भाषा खान्देशात प्राचीन काळापासून बोलली जात आहे. परंतु, आता दिवसेंदिवस नवनवीन शोध लागत आहेत. विज्ञान आणि तंत्रज्ञानाच्याच बरोबर भाषा ही बदलत चालल्या आहेत. अहिराणी आता काही खान्देश वासींना आवडत नाही. आणि या भाषेला तर आता मृत भाषा म्हणून घोषित करण्यात आले आहे. म्हणून या आपल्या अहिराणी मातेला वाचविण्याचा प्रयत्न करायला हवा . मंडळी, अहिराणी भाषा म्हणजे श्री कृष्णदेवांचा आशिर्वाद आहे. महाभारतात खान्देशावर एक कथा आहे. श्री कृष्णदेव आणि जरासंध यांच्यात चौदा वेळा युद्ध झाले. तेरा वेळा श्री कृष्णदेवांचा विजय झाला. चौदाव्या युद्धात मात्र जरासंधाला विजय मिळाल्यावर जीव वाचवण्यासाठी देव मथूरेहूण द्वाराकेला पळाले, म्हणून त्यांस रणछोडदास असे म्हणतात. हे रणछोडदास द्वारकेकडे जात असतांना रस्त्यात खांडव वन लागले. इथे त्यांनी काही वर्षे मुक्काम केला. ते पशूपालांचा राजा असल्यामुळे त्यांच्या सोबत असंख्य मेढपाळ व गोपाळांचा समूह होता. खांडव वनात चारा पाणी भरपूर होते. मैलोनमैल जमीन होती. या ठिकाणी हे पशुपाल खुपच रमले. या पशूपालांना अहिर म्हणत. आणि त्यांची बोलण्

Somnath Chaterjee and Sumitra Mahajan

Image
सोमनाथ चॅटर्जी यांच्या नंतर सुमित्रा महाजन या लोकसभेच्या अध्यक्ष म्हणून शोभतात... ! खंबीर, सक्षम आणि अभ्यासू ! . कितीही गंभीर, कठीण प्रसंगी या दोघांनी आपला संयम ढळू दिला नाहीय.. निःपक्ष, तटस्थपणे सभागृहाचं गाडं हाकललं, प्रसंगी खंबीर - प्रसंगी खेळकर भूमिका घेऊन सदस्यांना झोडपलं तसंच शाबासकी सुद्धा दिली / देतात... सभागृहाचं कामकाज चालण्यावर दोघांचा भर आहे... ! . यांचं कामकाज बघायला छान वाटतं... ! अशी माणसं लाखात एक होतात ! चॅटर्जी जरी सक्रीय राजकारणातून निवृत्त झालेले असले तरी लोकसभेच्या इतिहासावर त्यांचं नांव टॉप वर आहे, सुमित्राजी त्यांच्याच उंचीवर ! . मी या दोघांचा जिवश्च कंठश्च, डायहार्ट, मनापासून फॅन आहे... इतकंच !

Music Therapy

संगीत ऐकणारे दोन प्रकारचे लोकं असतात , एक म्हणजे तबल्याच्या ठेक्यावर ताल देणारे, आणि दुसरे म्हणजे ’समे’ वर आलो की मान डोलावणारे. गाणं म्हणणारा गायक हा त्या दुसऱ्या प्रकारच्या लोकांसाठीच गाणं गात असतो. समोर समे वर आल्यावर एक जरी मान डॊलली की तो भरून पावतो. गाणं म्हणण्याचा रियाज तर हवाच पण गाणं ऐकण्याचा ही रियाज हवा, नाही तर शास्त्रीय संगीतात काहीच रस वाटणार नाही. एकदा एका  कार्यक्रमाच्या वेळी आरती अंकलीकर म्हणाल्या होत्या, ”पट्टीच्या गवयाला कुठलाही नाद चालतो, मग तो पंख्याचा लयबद्ध नाद जरी असला, तरीही त्या नादावर गाणं आपोआप गुणगुणले जातं.” हीच गोष्ट पुढे नेत भाऊ मराठे यांनी सूत्र संचालन करतांना पंडित भॊमसेन जोशींचा एक  बडॊद्याचा अनुभव सांगितला... रात्रीची वेळ, भीमसेन जोशी टांग्यात बसून जात होते. टांग्याच्या घोड्यांच्या टापांचा, चाकांचा- लयबद्ध आवाज, आणि निःशब्द शांतता. पंडितजींनी स्वतःच्या नकळत  पूरियाधनाश्री  गुणगुणणे सुरु केले. रात्रीची निवांत वेळ, टांग्याच्या घोड्य़ांच्या टापाचा लयबद्ध आवाज, आणि पंडीतजींचा सूर... तेवढ्यात काहीतरी झालं आणि टांगा थांबला.   लय थांबली, आणि त्या बरोब

"संघ संस्कार"

काल संध्याकाळची गोष्ट... धायरी तथा पुण्यातले सगळे ऑटोवाले सामुहीक कामचुकार आहेत... आणि याचा याची देही अनुभव घेत नऱ्हे रोडवरुन वेताळ चौक मार्गे मुंबईच्या गाड्या उभ्या राहतात त्या विश्वास हॉटेल स्टॉप पर्यंत चालणं सुरु केलं... हातात जड बॅग, आणि निघण्यापूर्वी (ऑटो मिळेल या भ्रमात) डबल पोटभर हादडलेलं... त्यामुळे घामाघूम...!... ... वेताळ चौकातून पुढे आलो... तोच मागून एक स्विफ्ट कार आली... त्यात फ्रंट सिट वर दहा बारा वर्षांची एक लहान मुलगी बसलेली, तिचे पप्पा गाडी चालवत होते... गाडी थांबली... "दादा, कुठे जायचंय ? लिफ्ट हवी ?" त्या गोड मुलीनं, तितक्याच गोड आवाजात विचारलं... - जवळपास १ किमी, जड बॅग उचलून चालण्याचा नभविष्यती वाटणारा अनुभव घेत असतांना, चक्क स्वतःहून लिफ्ट... रेगिस्तानमे झील मिल जाऐ, टाईप वाटून गेलं... तरीही हावरटासारखं लगेच हो कसं म्हणणार ?... "नो नो.. इट्स ओके... थँक्स... मी जाईन..." त्यावर ड्राईव्ह करत असलेले काका... - "अरे, डोन्ट बी फॉर्मल... या, मी सोडतो... ! " जास्त आढेवेढे घेण्यात अर्थ नाही, हे समजून मी गाडीत जाऊन बसलो... "थँ

© 2023 | Tejas Kulkarni. All Rights Reserved